जीवनमा कहिलेकाहीँ तातो तातो सपना मनमा पलाउँछन्, जसले समग्र अस्तित्वलाई डुबाइदिन्छ। मेरो युरोप जानुको सपना पनि यस्तै यस्तै थियो। मैले धेरै पटक आफ्ना आँखामा युरोपको रंगीन जीवनलाई देखेको छु। त्यहाँका हरियालीले भरिएका पहाडहरू, शान्तिपूर्ण जीवनशैली, अनि आफ्नो पेसामा सम्मानित हुनको लागि गरिएको संघर्ष मैले सदैव मनमा बोक्ने गर्थें। मैले त कल्पना गरेको थिएँ युरोपको कुनै सानो गल्लीमा हिँड्दा त्यो ठाउँ मेरो लागि नयाँ संसार बनिदिनेछ। मेरो लागि युरोप जान भनेको केवल एक देशमा सर्ने कुरा होइन, त्यो एउटा नयाँ जीवन शुरू गर्ने कुरा थियो।
तर यो सपना भनेको त्यति सरल थिएन। जति मलाई युरोप जाने चाहना थियो त्यसको लागि गरिएको संघर्ष भनेको म शब्दमा व्यक्त गर्न सक्दिन। पहिलो पटक युरोप जाने विचार गर्दा मेरो मनमा एक किसिमको उत्साह थियो। मैले सोचेको थिएँ, जीवनको बाघको घेरा बाहिरको संसार खोज्न र नयाँ अवसरहरू प्राप्त गर्न युरोप जाने बाटो थियो। तर जब यो सपना अझ नजिक पुग्न थाल्यो मैले आफूलाई एक असामान्य दबाब र दुःखका बीचमा देख्न थालें। अब युरोपको सपना मेरो जीवनको सबैभन्दा ठूलो उद्देश्य जस्तो भइसकेको थियो। अरु कुनै काम र योजनामा रमाइलो गर्न मन लाग्न थाल्यो।
त्यो बेला मैले ठाने यो मेरो जीवनको बर्बाद हो भने झैं। मेरा दिनहरू युरोपको सोचमा हराएका थिए। के गर्ने र के नगर्ने भन्ने कुरा मैले बुझ्नै सकिन। मलाई थाहा थियो कि मलाई पैसा कमाउन, काम गर्न र घरपरिवारका लागि जिम्मेवारी पूरा गर्न पर्छ। तर युरोपको सपना सधैं मेरो आँखामा थियो र अरु केही पनि मानेको थिएन। जस्तो–जस्तो मेरो सपना नजिक पुग्दै गयो, तस्तो म अरु काम र जिम्मेवारीबाट टाढा हुँदै गए। थुप्रै हप्ता र महिना, मैले युरोपको सोचमा आफ्नो समय गुमाउँथे। आफूलाई रोक्न सक्दैनथे, सपनामा डुबेको थिएँ।
अचानक एक दिन म आफैंसँगै बसेर सोच्न थालें ‘के युरोप जानु मात्रै मेरो जीवनको एक मात्र उद्देश्य हो’ मेरा आँखामा आँसु आएका थिए। मलाई थाहा थियो, युरोप जाने सपना पूरा गर्नका लागि मैले आफूलाई अन्यथा त्याग्नुपर्नेछ। मैले बुझ्न थालें कि युरोप जानु भनेको केवल एउटा यात्रा मात्र होइन, त्यो एक जीवनको टर्निङ पोइन्ट हो जुन अन्य धेरै महत्वपूर्ण कुरा गुमाउन सक्छ। यो एक आत्म संघर्षको कथा बनिदिएको थियो।
मैले सोचेको थिएँ, युरोपको सपना मेरा सबै दुःख र संघर्षको अन्त्य हुनेछ। तर यथार्थ केही फरक थियो। मैले बुझ्न थालेँ कि यस यात्रामा जानु भनेको केवल हर्ष र सफलता होइन, यससँगै आउने त्याग र बलिदान पनि छ। मेरो परिवार, मेरा साथीहरू र मेरो पुरानो जीवनलाई केही हदसम्म म पछाडि छोड्नुपर्ने थियो। के यो सही थियो ? मेरो आत्मामा संघर्षको हावा चलिरहेको थियो।
तर युरोपको सपना मेरो साथ छोड्न तयार थिएन। जब म सधैंको लागि परिवारसँग बस्न र आफ्ना पुराना साथीहरूसँग हाँस्दै रमाइलो गर्न सक्ने अवसर गुमाउँथे, मेरो मन युरोपको सपनामा हराइरहेको थियो। म सोच्न थालेँ म अरु केही काम गर्न तयार छु, के मेरो सबै जीवन युरोपको सपना पछ्याउँदा बस्न सक्छ ?
तथापि म जति बुझ्न थालें, उतिन मेरो भावनाहरू उल्झिरहेका थिए। युरोपको सपना र मेरो व्यक्तिगत जिम्मेवारी बीचको द्वन्द्व मलाई सुत्न पनि दिन्थेन। मैले महसुस गरें कि जीवनको गहिराइमा पुगेर मैले के के गुमाउँदैछु। मैले आफ्नो परिवार, मित्र र साथीहरूको सँगै बिताएका पलहरूको महत्व बुझ्न थालेँ। युरोप जानु भनेको केवल रमाइलो र नयाँ ठाउँमा बस्नका लागि होइन, यो एउटा थप जिम्मेवारी र बलिदानको सामना गर्नु थियो। म यो कुरा बुझ्न थालेपनि साँचो हुनका लागि धेरै कुराहरू त्याग्नुपर्छ।
अब मेरो जीवन युरोप जान चाहने मात्र नभई, यसको सबै पक्षमा सोच्न थाल्न भएको छ। मैले बुझ्न थालेँ कि युरोपका सुनौलो सपना पछ्याउँदा केहि कुरा गुमाउने छ, केहि कुरा कहिल्यै पूरा हुन सक्दैन। मैले चाहनाले भरिएको हृदयका साथ यस यात्रामा जाने सोच्दै छु, तर यससँगै अन्य महत्वपूर्ण कुरा गुमाउनुपर्ने कुरा पनि मेरो दिमागमा छ।
मैले एउटा कुरा पक्का मानवजीवनका हर्ष र दुःख, संघर्ष र अफलताहरू सबै मिलेर एउटा अनमोल अनुभव बनाउँछन्। युरोप जाने सपना केवल एउटा भाग हो तर यो सपना पूरा गर्ने र नयाँ जीवन बनाउनका लागि मैले कति ठूलो बलिदान र संघर्ष गर्नुपर्छ भन्ने कुरा अब बुझ्न थालें। अब म आँसु झार्दैन, अब म यो यात्रामा अझ दृढ इच्छाशक्ति र प्रतिबद्धता साथ जान चाहन्छु।
यो मेरो यात्रा एकोहोरो यात्रामा जहाँ मैले आफ्ना सपना र जिम्मेवारीहरूको बीचमा सन्तुलन खोज्न सिकेको छु। युरोप जानु भनेको केवल स्थान बदल्नु होइन यो आत्माको एक गहिरो परिवर्तन हो। यो एक नयाँ आरम्भको संकेत हो जसले मलाई अरू कुरा पनि बुझ्न र अनुभव गर्न सघाएको छ। यद्यपि यो केवल मेरो सपना हो-होइन एक संघर्षको थाहकी हो जसले जीवनका सबै उतारचढावलाई समेटेको छ।
